Ballotagecommissie heeft belangrijke adviserende rol bij invulling Kunstroute
De Kunstroute Barendrecht is een laagdrempelige manier om in contact te komen met kunst in de gemeente. Een groot aantal kunstenaars heeft tijdens dit evenement werk gepresenteerd. Voor het zover was, moesten zij echter wel voldoen aan een bepaalde standaard. Om dat te toetsen is een ballotagecommissie in het leven geroepen. Coby de Vries, Jo Polak en Aad Meijboom vertellen speciaal voor deze site hoe zij te werk gaan.
Advies
Het drietal komt pas in actie na een seintje van het bestuur van de Stichting Kunstroute Barendrecht. ,,Wij brengen dan een bezoek, liefst aan het atelier van de kunstenaar die wil deelnemen. Daar bekijken we het werk, maar proberen ook om in een gesprek de achtergrond te ontdekken en te achterhalen wat iemand belangrijk vindt in kunst. Daar komt een advies uit”, schetst Aad in het kort de aanpak. In grote lijnen hebben de drie vaak al hetzelfde idee. ,,Best opvallend, want onze achtergrond en ervaring is heel verschillend. Toch komen we eigenlijk altijd tot een eensluidend advies, ook omdat we openstaan voor elkaars argumenten. Dat we altijd meteen even kort nabespreken, daarna de tijd nemen om de indrukken te laten bezinken en vervolgens samen de slotconclusie bepalen, helpt mogelijk mee”, vertelt Coby.
Positieve stimulans
Het advies volgt gemiddeld een week na het bezoek. Uiteraard kan het twee kanten op. De kunstenaar wordt verwelkomd als nieuwe deelnemer of krijgt het advies nog een jaar te wachten. Dat levert soms teleurstelling op. Jo snapt dat wel. ,,Dan komen er ineens drie mensen langs die je werk langs de meetlat leggen. Eerlijk gezegd vind ik dat nogal wat, ik weet ook dat kunstenaars soms erg zenuwachtig zijn. Maar ik denk dat we er samen goed op letten dat we iedereen in zijn waarde laten”, zegt hij.
Het advies wordt daarom altijd opgesteld als positieve stimulans. ,,We geven altijd aan welke ontwikkeling wij nog mogelijk achten, juist bedoeld om de kunstenaar te helpen. Soms zit iemand al een tijdje op een bepaald niveau en hopen wij de tip te kunnen geven waarmee ‘over de sloot kan worden gesprongen’ om nieuwe kanten te ontdekken. Of het idee is geweldig, maar de vorm of het materiaal past daar nog niet bij”, zegt Aad. Om die reden hopen de commissieleden ook dat kunstenaars het na zo’n advies een jaar later écht nog eens proberen. ,,Het laatste wat we willen, is mensen ontmoedigen”, stelt Coby.
Gevoel volgen
De drie nemen daarom geen checklist mee, maar volgen ook hun gevoel. Bovendien proberen ze valkuilen te vermijden. ,,Eigenlijk moeten wij, ook als we gefascineerd raken, ons oordeel opschorten. Zelf denk ik er altijd over na wat iets toevoegt aan het geheel én wil ik ontwikkeling blijven zien”, vertelt Coby. Die opmerking kan op instemming van Jo rekenen. ,,Ik probeer het werk qua niveau altijd te plaatsen in de groep kunstenaars die we al hebben. Geraakt worden is voor mij de kern, maar soms ben je te snel enorm enthousiast. Dat is wel een valkuil.” Overigens is het zeker niet vanzelfsprekend dat iemand die afwijkende kunst maakt sneller een positief advies krijgt, benadrukt Aad. ,,De balans is belangrijk, maar niet bepalend”, geeft hij aan.
Op die manier zijn al heel wat adviezen gegeven aan zeer uiteenlopende potentiële deelnemers. Van academici tot autodidacten. Altijd eerlijk. De ene keer direct positief, een andere keer met de opmerking dat het nog wat tijd nodig had en soms kreeg iemand het voordeel van de twijfel. ,,Want die ene Van Gogh willen en mogen we natuurlijk niet missen”, sluit de commissie af